Հայ ուսուցիչին անփոխարինելի առաքելութիւնը հայեցի դաստիարակութեան մէջ

Ներկայիս, անտարակոյս, մեր կրթական մտահոգութիւններուն լուսարձակը ընդլայնած է եւ հայ դպրոցին վստահուած կենսական առաքելութիւնը շեշտակիօրէն անխուսափելի եւ անփոխարինելի դարձած է: Հայապահպանումի, մարդակերտումի եւ ազգաշինութեան մեր պայքարի ճանապարհին սպառնացող կործանարար փոթորիկներուն, խափանարար գրոհներուն եւ անլուծելի թուող խոչընդոտներուն դէմ կուրծք պէտք է պարզել՝ ծնողք, ուսուցիչ, տնօրէն, խնամակալութիւն, հոգաբարձութիւն եւ յարակից մարմիններ, հաւաքական անմիջական ու հեռակայ ծրագրուած մասնագիտական աշխատանքով, ախտաճանաչումներու հիման վրայ՝ այժմէական գործնական առաջարկներով, առաջարկները գործադրութեան դնելու պատրաստակամութեամբ, գործադրուածը յաճախակիօրէն վերաքննելու ու վերստուգելու պարտադրութեամբ եւ կանոնաւոր հաշուետուութեան պարտաւորութեամբ:

Ուսուցիչներու հիմնական պատրաստութիւնը եւ ապահովումը

Հետագայ գրութիւնը հատուած մըն է ծանօթ մանկավարժ ու դասագիրքերու հեղինակ Յարութիւն Քիւրքճեանի զեկոյցէն, զոր անցեալ Յուլիսին ներկայացուցած է Երեւանի մէջ տեղի ունեցած արեւմտահայերէնի հարցերուն նուիրուած գիտաժողովին։

Հարցազրոյց Յարութիւն Քիւրքճեանի հետ

Անցեալ տարուան Յուլիսին, Երեւանի մէջ տեղի ունեցաւ արեւմտահայերէնի ուսուցման նուիրուած գիտաժողով մը՝ Սփիւռքի նախարարութեան կազմակերպութեամբ։ Յունաստանի «Ազատ Օր» օրաթերթը հարցազրոյց մը ունեցած էր անոր մասնակիցներէն՝ մանկավարժ եւ հայերէնի դասագիրքերու հեղինակ Յարութիւն Քիւրքճեանի հետ։ Ստորեւ կու տանք այդ հարցազրոյցը։