Լիբանահայ վարժարաններուն դժուարութիւնները

Երէկ` հինգշաբթի, 15 հոկտեմբեր 2015-ին, «Վանայ ձայն»-էն սփռուեցաւ «Բաց քննարկում»-ի երրորդ յայտագիրը, որուն նիւթն էր լիբանանահայ վարժարաններու աշակերտութեան ընդհանուր պատկերը, սուրիահայ աշակերտներու թիւն ու դիմագրաւած դժուարութիւնները: Յայտագիրը կը պատրաստէ եւ կը ներկայացնէ Րաֆֆի Տեմիրճեան:

ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարանը բանալու Արեւմտեան թեմի առաջարկը կը մերժուի

ԴԻՒԱՆ ՀԻՒՍԻՍԱՅԻՆ ԱՄԵՐԻԿԱՅԻ

ԱՐԵՒՄՏԵԱՆ ԹԵՄԻ ԱՌԱՋՆՈՐԴԱՐԱՆԻ

Ցաւ է մեզի համար խօսիլ ԹՄՄ «Արշակ Տիգրանեան» դպրոցի անփառունակ վախճանին մասին, որովհետեւ խնդրոյ առարկան երբեմնի յարգանք վայելող պատկառելի կրթօճախ մըն էր հայ գաղութէն ներս: Հոլիվուտի Սբ. Յովհաննու Կարապետ եկեղեցւոյ շուքին ներքոյ՝ ԹՄՄ «Արշակ Տիգրանեան» դպրոցը միշտ ալ վայելած է ծուխին հովանաւորութիւնը: Արեւմտեան թեմի մեր բարերարները տարիներ շարունակ տարածած են իրենց հոգածութիւնը դպրոցին վրայ:

Հրաժեշտ… «Ծիծեռնակաբոյն» կրթօճախին

«ՀԱՅՐԵՆԻՔ» (խմբագրական)

Վերջին ամիսներուն «To be, or not to be?» («Ըլլա՞լ թէ չըլլալ») կացութիւնը ստեղծուած էր, Մասաչուսէցի Լեքսինկթըն շրջանի Հայ Քոյրերու «Ծիծեռնակաբոյն» Վարժարանէն ներս:
«Պիտի փակուի՞ն դռները, թէ ոչ» հարցադրումները կը կրկնուէին եւ աւելի յաճախակիօրէն: Վերջին քանի մը տարիներուն, սովորութիւն դարձած էր այս անստոյգ գոյավիճակը:
Տուայտանքով, քանի մը գթասիրտ անձնաւորութիւններէ եւ հիմնարկներէ նիւթական օժանդակութիւն ստանալով, կարելի եղած էր աւարտել վերջին քանի մը տարեշրջանները:
Սակայն այս անգամ, կարելի չեղաւ այդ առժամեայ կացութիւնը՝ ad hoc իրավիճակը տարի մը եւս երկարաձգել:

Հայ դպրոցով հայը հայ կը մնայ

Յ. ԲԱԳՐԱՏՈՒՆԻ

Վերամուտ է դարձեալ:

Հայ դպրոցը տուաւ դասարան մուտքի առաջին զանգը, եւ հայ դպրոցին հաւատացող ծնողներու հարիւրաւոր աշակերտներ հաստատ քայլերով մուտք գործեցին իրենց վարժարանները` յաւելեալ ուսում ստանալու եւ իրենց աշխատանքով ապագայ կերտելու համար:

Հայ ուսուցիչը վերագտաւ իր աշակերտները, որոնց «բարի լոյսով» վերակենդանացուց իր աշխուժութիւնը, կորովը եւ իր գիտութիւնն ու հայկականութիւնը հայ աշակերտին «մարդակերտումին» ի սպաս դնելու պատրաստակամութիւնը:

Հետզհետէ անապատացող մեր կեանքին մէջ, վերամուտը, առաջին զանգը, հայ ծնողքը, հայ աշակերտն ու հայ ուսուցիչը բնականաբար կը կազմեն յուսատու այն ովասիսը, որ տասնամեակներ շարունակ ծլարձակած է, սերունդներ պատրաստած ու վերածուած մեր ժողովուրդի գոյատեւման կռուանին:

Ա՛յս, մետալին մէկ երեսն է:

Ուրախացնող, ապագային նկատմամբ հաւատք ամրացնող երեսն է անկասկած: