Հայերէնի արդիականացում, պարզացում, ժողովրդականացում եւ հասկնալիութիւն .

Յ. ՊԱԼԵԱՆ

Պարզացման եւ խեղճացման միջեւ տարբերութիւնը, դժբախտաբար, լոյսի ճառագայթի հաստութիւնը չունի:

Ո՞վ կրնայ ըսել, որ ֆրանսերէնը, անգլերէնը, գերմաներէնը, հարուստ եւ կենդանի մշակոյթ ու գրականութիւն ունեցող լեզուները արդիական, պարզ, ժողովրդական եւ հասկնալի լեզուներ չեն: Այդ լեզուով գրողները եւ խօսողները, լրագրողները եւ հրապարակագիրները, հռետորները արդիականը եւ պարզը հրաժարումի ճամբով չեն տանիր:

Ուսուցչաց տօն է այսօր

Սփիւռքեան տարապայման միջավայրի մէջ, հայ դպրոցը մեծ մարտահրաւէրներ կը դիմագրաւէ. մեր ոսկեղինիկ լեզուն եւ հայ մշակոյթը տեղատուութիւն կ՚ապրին այսօր։ Մեր դպրոցը լուրջ վտանգի դէմ յանդիման կը գտնուի, հայ վարժարաններուն մէջ հայազգի աշակերտութեան համրանքը տակաւ կը պակսի, հայեցի դաստիարակութիւնը հեռաւոր ազգականի կարգավիճակին մատնուած է, իր երբեմնի պատուանդանը կորսնցուցած։ Հիմնական համարուող օտար դասանիւթերու պատրաստութենէն ետք, հայ աշակերտը հազիւ թէ հարեւանցիօրէն անդրադառնայ հայերէն լեզուին եւ հայերէնի պարտականութիւններուն։